Pimi Çekilmiş Bomba (Miras) 1

Kaç kardeş olursanız olun!

Tek bir çatlak ses çıkıp "hayır" dediğinde mirası bölemezsiniz, satamazsınız!

Misal, kardeşlerin altısı anlaşsa yedinci kardeş anlaşmak istemese velev ki kıllık yapsa altı kardeşine adım attırmaz!

Yasa böyle…

Öyle kardeşler var ki, ihtiyacı olan kardeşinin kıvranması bile onların umurunda olmaz, böyle durumlarda duygular iflas etmiş ve kardeşlik yerine biyolojik bir karındaşlık ikame etmiştir.

Hal böyle olunca, anlaşma sağlanamayan mirasın üzerinden elli sene geçse de, zaten kimse "bunlar neyi bekliyor" demeyeceğine göre, sittin sene mal ortada kalır gider!

Ne için?

İnsanlıktan nasipsiz bir veya iki kişinin uyumsuzluğu ve ihtirası için…

Yasa böyle…

O zaman yasa kimden yana olmuş oluyor?

Maalesef çok şeyde olduğu gibi miras konusunda da kötüden yana…!

Beğenin beğenmeyin yazılı Adaletimiz bu! Çözüme sulha saadete değil, adavete ve akrabalık bağlarını koparmaya yönelik.

Hatta ben, -dedem öleli elli sene oluyor. Diye, söze başlayan birini tanıyorum, kardeşleriyle yerleri bölüşemediler, -şimdi babam dahil tüm kardeşleri öldüler varis sayısı kırk beş kişi oldu çık işin içinden, -ayrıca babamın ölümünün dokuzuncu yılı olmasına rağmen ne baba mirasımızı ne de dede mirasımızı bölüşemedik. Diyordu.

Demek ki miras, yüz sene ortada dursa da mahkemeye gitmeden olmaaaz!

Peki mahkemeye gidince bir çok masrafın yanı sıra, miras  değerinden aşağıya satılırsa eğer, hangi kardeş kına yakacak acaba! Diye söylenmeden edemiyorsunuz…

Yasa böyle…!

Allah aşkına böyle yasa mı olur!

Haddi zatında böyle kardeşlikte olmaz!

***

Cumhuriyet tarihi boyunca bu gidişata dur diyen biri henüz çıkmadı!

Dolayısıyla aileler de, husumetleri devrede devrede bu günlere geldi.

Bu yüzden dolayı, miras bırakıp giden büyüklerimizin pek çoğunun mezarında huzur bulmadığı söylenir oldu.

Ben, bizim ilçede çocukluğumda hatırladığım çok güzel bahçeli ahşap iki katlı bir ev vardı, belki kırk sene gördüğüm haliyle öylesine duruyordu, sanki o görüntüde zaman durmuş gibiydi, renkli badanası solsa da, camları kırık olsa da, kiremitleri yer yer yosun tutsa da, sarmaşıklar avlu duvarlarından keçe sıklığında dışarı sarksa da, eski ve sevimli olan bu yapı yıllara meydan okuyordu.

karşısında bulunan kıraathanede çay içerken ona bakıp çocukluğumun hayaline dalardım, bir keresinde kahveciye sordum;

-Bu ev sit alanı mı yoksa?

-Hayır! varisler anlaşamadı bir ölü dört yaralı ile dağılıp gittiler, gören duyan olmadı, fazla bilgim yok! Dedi.

Büyük üzüntü duymuştum…

Bu konuda istatiski rakamlardan iyi ki haberdar değiliz, eminim çok daha çok üzüntü duyardık.

Devlet halkının bu konudan dolayı husumet içinde olmamaları için acilen çözüm bulmalı ve almalı.

devlet babalığını burda kullanmalı hemen şimdi.

***