Mutluluk Parayla Satın Alınmaz! Diyorlar!

Allah aşkına söyleyin;

Adam, Alplere ne için gidiyor!

Paris'e, ne ile gidiyor!

Milano ya,

Bahama adalarına neden gidiyor!

Mutsuz olmak için mi!

Deli mi bunlar..!

Sen Beylikdüzü'nden Beşiktaş ortaköy'e kafayı dağıtıp bir tutam mutluluk adına küçük bir gezintiye gitmenin maliyet hesabını yaparken,

Senede bir bayram olsun gurbetten memleketine gidecek bir bütçeyi yapamamanın sıkıntısını yaşarken,

Yukarıda yazılı olan yurttaşların hiç öyle bir dert ve tasaları yok iken!

Ve paralarının hesabını bilmezler iken,

"Mutluluk parayla satın alınamaz" denilir mi!

Eğer derseniz ki; Abidin Dino'nun "mutluluğun resmi" tablosunda gördüğümüz şey nedir o halde!

-Bal gibi, Sanat ve Edebiyat ilminin yaptığı güzel bir fakir edebiyatıdır o.

Fakir gördüğünde fakir oluşuna nerdeyse sevinecek bir algı ile karşı karşıya kalıyor bu tablo önünde.

Oysa;

Gerçek hayatta edebiyat değil matematik geçerlidir.

Edebiyatın kelimeleri yerine matematiğin rakamları hakikattir.

"Mutluluk parayla satın alınmaz" diyene tutun mikrofonu sorun;

Evini ne ile aldın, 

Güzel bir hediyeyi ne verip aldın,

Ziyaretini ne ile yaparsın,

Bir dostunun elinden neyle tutarsın,

Zalim bir ev sahibini kiracısı olarak neyle susturursun…

Sonra;

"Parayla saadet olmaz" mış!

Şimdi çocuğunu en güzel okullarda okutmak bir zenginin saadeti olmaz mı!

Eşine doğum gününde pahalı hediyeler almak bir zenginin saadeti değil mi.

En lüks tatillere gitmek bir zenginin saadeti sayılmaz mı!

En ala yemekleri yemek, en pahalı giysileri giymek, en güzel arabalara binmek;

Sanatçılar, Futbolcular için bir saadet değil mi!

Hepsi, bu saadetlerini kazandıkları paralarla satın almıyorlar mı?

Kimisi, İsviçre'nin karlı dağlarında 15 günlüğüne sıcak bir otel odasını senin on senelik maaşın ile kiralayarak mutluluğun kralını satın almış olmuyor mu!

Bit pazarından alınan bir gömlekte hiç mutluluk ve hiç saadet olur mu!

Çocuğuna bir oyuncak alamayan babanın mutlu olması beklenir mi!

Hal böyle iken, "Parayla saadet olmaz" da, neyin nesi..!

Bu sözü bir de, günlük iş çıksa da bir yevmiye alabilsek ümidiyle amele pazarında iş bekleyen umutsuz bir âdeme sor!

Sanayide kir pas yağ içinde çalışan usta kalfa ve çıraklarına sor!

Ateşin önünde çalışıp ter döken fırıncılara, dönercilere, lokmacılara sor!

Ev temizliğine gitmiş bir hanım abla ya sor!

"Parayla saadet olmaz" de.

…………..!

Acaba bu söz, söz olmayı da aşıp neden “Parayla saadet olmaz” şeklinde bestelendi ve güftelendi de! "Parayla saadet olur" şeklinde bestelenip güftelenmedi!

fukarayı motive etmek için mi yoksa aklıyla alay etmek için mi söylendi dersiniz! Bu ikisi arasında hep gidip gelmişimdir.

Hasılı;

Bence, parası olup da mutlu olmayanlar hemen bir doktora görünmeli.

Parası olmayıp ta mutlu olanlar da vakit geçirmeden bir Hekime görünmeli.

Bunun mantığı ve doğrusu;

Parası olan mutludur.

Parası olmayan mutsuzdur. Vesselam.

Velakin para deyince sakın asgari ücret anlaşılmasın!

Çünkü mevzu bahis para, o para değildir…