26.09.2023 17:21:00
Mehmet ERDİL
ELVEDA ŞEHRİM…
Memleketimi gördüm seneler sonra,
her yanı çocukluğumdaki gibi,
Küçük siyah ve beyaz,
Her yer güzel ve her yer eski.
Yarım asır geçse de üzerinden,
Sokaklar yine tozlu ve dar,
Eski caminin bahçesinde,
Uzun uzun kavaklar.
Rüya görmüşüm meğer uyandım,
Odamı yabancıladım,
Simitçinin sesine,
Kendimi dışarı attım.
Bir yanda yükselmiş binalar,
Dumanı tüten çaylar,
Bir yudum aldım seyrettim,
Çoğu tanımadığım simalar.
Sabahın seher vaktinde okul yolunda,
Sıra sıra çocuklar,
Peşlerinden seslenmek istedim,
Avazım çıktığı kadar,
Durdurun zamanı,
Sakın büyümeyin çocuklar!
İşte büyümüş haliniz benim,
Yabancıyım şehrimde,
Kalıyorum bir otelin odasında,
Baba evimin çok yakınında.
Eskiden bir deli Emrullah vardı,
Pancardan arabalar yapardı,
Şurada bir çeşme olacaktı,
Ne çok su taşıdım omuzlukla eve,
Kambur olacağım diye korkup,
Atmıştım omuzluğu yere.
Sinema şeridi gibi geldi geçti bütün bunlar,
Hatırlamak istemiyorum ey makinist,
Düşman oldu tüm anılar,
Kes artık filmi,
Yarın mahkemem var…
